مقدمه: رشد تاب‍آوری به واسطه حل مسئله، راهبردهای مقابله‌ای و خلق‌وخو انجام می‍شود و درخصوص تعیین نقش روابط علی ساختاری مهارت‍های حل مسئله، راهبردهای مقابله‌ای و خلق‌وخو با تاب‍آوری با میانجی‍گری آشفتگی روانشناختی مطالعه‍ای در بین پرستاران صورت نگرفته است. این پژوهش با هدف تعیین روابط علی ساختاری مهارت‍های حل مسئله، راهبردهای مقابله‌ای و خلق‌وخو با تاب‍آوری با میانجی‍گری آشفتگی روانشناختی در پرستاران انجام شد.
روش کار: این پژوهش توصیفی - همبستگی (معادلات ساختاری) بود و جامعه آماری آن دربرگیرنده کلیه پرستاران شهر تبریز در سال 1400-1399 بود که تعداد 500 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‍ای انتخاب شدند. اطلاعات  با استفاده از  پرسشنامه‍های حل مسئله هپنر و کراسکوف (PSQ)، راهبردهای مقابله‌ای لازاروس و فولکمن (CSQ)، خلق و خو بأس و پلامین (EAS)، تاب‌آوری کانر - دیویدسون (CD-RISC) و آشفتگی روانشناختی کسلر و همکاران (PDQ) گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS.23 و Smart Pls3 تحلیل شدند.
یافته‍ ها: بین مهارت‍های حل مسئله (001/0=p، 174/0β=) و راهبردهای مقابله‌ای (002/0=p، 188/0β=) با تاب‌آوری رابطه علّی مستقیم وجود داشت؛ درحالی که بین خلق‌وخو با تاب‌آوری رابطه علّی مستقیم وجود نداشت (459/0p=). همچنین، بین راهبردهای مقابله‌ای (001/0=p، 143/0β=) و خلق‌وخو (002/0=p، 259/0β=) با تاب‌آوری با میانجی‍گری آشفتگی روانشناختی رابطه علّی غیرمستقیم وجود داشت؛ اما بین مهارت‍های حل مسئله (947/0=p، 003/-0β=) با تاب‌آوری با میانجی‍گری آشفتگی روانشناختی رابطه علّی غیرمستقیم وجود نداشت.
نتیجه‍ گیری: با توجه به اینکه رابطه راهبردهای مقابله‌ای و خلق‌وخو با تاب‌آوری را آشفتگی روانشناختی میانجی‍گری می‍کند؛ به نظر می‍رسد نتایج این پژوهش در طراحی مداخلاتی با هدف ارتقای تاب‍آوری پرستاران با درنظرگرفتن نقش متغیرهای مورد بحث کمک‍کننده باشد.