fa اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری گروهی بر شاخص‌های فیزیولوژیکی استرس و مهارت‌های ارتباطی کارکنان بیمارستان تخصصي Special پژوهشی-کمی Quantitative-Research مقدمه: سطوح بالای استرس در کارکنان بهداشتی و نقص در مهارت‌های ارتباطی این گروه می‌تواند سلامت روانی آنان را تهدید کند و موجب کاهش کارآیی شغلی‌شان شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری گروهی بر شاخص‌های فیزیولوژیکی استرس و مهارت‌های ارتباطی ِکارکنان بیمارستان انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه‌تجربی بود که با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. گروه نمونه شامل 32 نفر از کارکنان یکی از بیمارستان‌های شهر تهران بود که به‌طور تصادفی در دو گروه 16 نفره مداخله و کنترل جایگزین شدند. برنامه مداخله به‌صورت هفتگی در 4 جلسه 4 ساعته به مدت 16 ساعت روی افراد گروه مداخله اجرا شد. داده-ها با استفاده از پرسشنامه واکنش‌های فیزیولوژیکی استرس (PRS) و پرسشنامه تجدیدنظر شده مهارت‌های ارتباطی (CSTR) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون از افراد هر دو گروه جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS v.19 و با روش تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش شناختی- رفتاری گروهی موجب افزایش معنادار میانگین نمره مهارت‌های ارتباطی و نیز کاهش معنادار میانگین نمره شاخص‌های فیزیولوژیکی استرس در افراد گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل شده است. نتیجه‌گیری: آموزش شناختی- رفتاری گروهی روشی مؤثر بر بهبود سلامت روانی کارکنان بهداشتی است که نیازمند توجه بیشتری از سوی مدیران بهداشتی و پژوهش‌گران بالینی حوزه سلامت است. Introduction: High levels of stress in the health professionals and deficit in communication skills of this group can endanger their mental health and reduce their job efficacy. Current study aimed to identify the effectiveness of the group cognitive-behavioral training on physiological indicators and communication skills of the hospital staff. Method: This was a semi-experimental study using pre-test-post-test design. The sample group consisted of 32 people (16 experimental and 16 control groups) in one of the randomly selected Tehran hospitals. Intervention program was conducted weekly in 4 sessions each 4 hours on the subjects of the experimental group. Data were collected using Physiological Reactions to Stress (PRS) and Communication Skills Test-Revised (CSTR) before and after the intervention from both groups and was analyzed by analysis of covariance using SPSS software (v. 19). Results: The results showed that the cognitive-behavioral training significantly increased the mean of communication skills and a significant reduction of physiological indicators in the experimental group compared with the control group. Conclusion: Group cognitive-behavioral training is an effective way to improve mental health of health staff. Therefore, more attention from the health managers and clinical health researchers is needed in this field. آموزش شناختی- رفتاری گروهی، کارکنان بیمارستان، سلامت روانی Group cognitive-behavioral training, hospital staffs, mental health 60 71 http://jne.ir/browse.php?a_code=A-10-51-9&slc_lang=fa&sid=1 H Pirzadi حجت پیرزادی h.pirzadi@ut.ac.ir 10031947532846003609 10031947532846003609 Yes Baqiyatallah University of Medical sciences دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج) A Fathi-Ashtiani علی فتحی‌آشتیانی 10031947532846003610 10031947532846003610 No Baqiyatallah University of Medical sciences دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج) M Shokoohi-Yekta محسن شکوهی‌یکتا 10031947532846003611 10031947532846003611 No University of Tehran دانشگاه تهران