fa بررسی برنامه‌های بازآموزی در بیمارستان‌های آموزشی- درمانی شهر گرگان از دیدگاه پرستاران تخصصي Special پژوهشی-کمی Quantitative-Research مقدمه: با توجه به پیشرفت‌های روزافزون تکنولوژی و رشد بی‌سابقه‌ای که در زمینه اطلاعات علوم پزشکی صورت گرفته است، نیاز به برنامه‌های بازآموزی و بهسازی نیروی انسانی پرستاری در وضعیت کنونی برای ارتقای دانش و مهارت آنان و در نهایت ارتقای کیفیت خدمات پرستاری در بیمارستان‌ها یک ضرورت است، در نتیجه برای اجرای صحیح، کامل و جامع این برنامه‌ها، نیازمند بررسی مؤثر آن‌ها می‌باشد. لذا هدف از این پژوهش «بررسی برنامه‌های بازآموزی در بیمارستان‌های آموزشی شهر گرگان از دیدگاه پرستاران» بود. روش: در این پژوهش توصیفی تحلیلی، تعداد 270 پرستار از 4 بیمارستان آموزشی- درمانی شهر گرگان در سال 1390 به صورت نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه خودایفا با عنوان بررسی برنامه‌های بازآموزی که حاوی دو بخش اطلاعات دموگرافیگ و سؤالات مرتبط با اهداف پژوهش (عوامل تأثیرگذار در برنامه‌های بازآموزی) بود. اطلاعات جمع‌آوری شده با نرم‌افزار آماری SPSS v.16، آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (تی‌تست و واریانس یک طرفه) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معناداری مطالعه (05/0p<) در نظر گرفته شد. یافته‌ها: مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در برنامه‌های بازآموزی از دیدگاه پرستاران شامل نیازسنجی قبل از برگزاری برنامه‌ها (با میانگین و انحراف معیار 51/0±19/4)، ارزشیابی پرستاران قبل (60/0±23/4) و بعد از برنامه بازآموزی (55/0±21/4) و حجم کاری (59/0±47/4) عنوان شده است. نتیجه‌گیری: اهمیت دادن به برنامه‌های بازآموزی در پرستاری امری مهم است لذا برای افزایش کیفیت این برنامه‌ها لزوم بازنگری در موضوع و شیوه اجرایی برنامه‌های بازآموزی، به کار بردن اصول برنامه‌های بازآموزی، نیازسنجی مستمر قبل از برگزاری برنامه‌ها، کاهش حجم کاری برای پرستاران پیشنهاد می‌شود. Introduction: With technological and information progress in medical fields, it is a necessity to organize retraining programs to promote knowledge and skills of nurses and ultimately improve the quality of nursing services in hospitals. In addition, implementation of correct, complete and comprehensive programs requires effective assessment. Therefore, the aim of this study is to evaluate perspective of nurses about retraining programs in Gorgan training hospitals. Method: In this descriptive and analytical study, 270 nurses in four medical-training hospitals affiliated to Golestan University of Medical Sciences were recruited randomly into the study. Data were collected using Self-made questionnaire in two parts, demographic information and questions related to the research objectives (significant factors in re-education programs). Data were collected and analyzed using SPSS16 software and doing descriptive (Frequency, mean, standard deviation) and inferential statistics (T-test, Anova), and considering levels of significance (P <0.05). Results: According to the perspective of nurses, the most significant factors in retraining programs were: assessment of the program (mean and standard deviation: 19.451.0), nurses' evaluation before (23.460.0) and after (21.455.0) retraining programs, and nurses' work load (47.459.0). Conclusion: Attaching importance to retraining in nursing is imperative. In order to improve the quality of these administrative practices, application of principals in retraining programs, persistent needs assessment before implementation of the program and reduction of nurses' workload is recommended. بازآموزی، بیمارستان، پرستاران Retraining, hospital, nurses 49 57 http://jne.ir/browse.php?a_code=A-10-26-18&slc_lang=fa&sid=1 A Kavosi علی کاوسی ali_kavosi1365@yahoo.com 10031947532846001469 10031947532846001469 Yes Neyshabur University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی نیشابور R Memarian ربابه معماریان 10031947532846001470 10031947532846001470 No Tarbiat Modares University دانشگاه تربیت مدرس تهران Z Vanaki زهره ونکی 10031947532846001471 10031947532846001471 No Tarbiat Modares University دانشگاه تربیت مدرس تهران AM Parviniannasab علی محمد پروینیان نسب 10031947532846001472 10031947532846001472 No Larestan University of Medical Sciences دانشکده علوم پزشکی لارستان