fa اثربخشی آموزش گروهی مؤلفه‌های شناخت و عمل به وظایف دینی بر ارتقاء شادی تخصصي Special پژوهشی-کمی Quantitative-Research مقدمه: شادی از جمله هیجان‌های مؤثر در سلامت ‌روان می‌باشد که توجه مستمر و تلاش در جهت ارتقای آن مورد اهمیت است. بدین منظور در سال‌های گذشته، برخی از روان‌شناسان شادی و پژوهشگران کوشیده‌اند روش‌هایی برای افزایش میزان شادی در افراد ارایه دهند. از جمله این روش‌ها می‌توان به آموزش‌های دینی و معنوی اشاره کرد. از این رو هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش گروهی مؤلفه‌های شناخت و عمل به وظایف دینی بر میزان شادی دانشجویان بود. روش: در این پژوهش نیمه تجربی، 40 نفر از دانشجویان مؤسسه عالی المهدی اصفهان در سال تحصیلی 1392-1391 به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفره آزمایش و شاهد تقسیم شدند. گروه آزمایش 8 جلسه آموزش مؤلفه‌های شناخت و عمل به وظایف دینی دریافت کرد و گروه شاهد هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. قبل از مداخله و هشت هفته بعد از اتمام مداخله هر دو گروه پرسشنامه شادکامی آکسفورد را تکمیل کردند. میزان اعتبار این پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 90/0 محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS v.18 استفاده شد. یافته‌ها: در این پژوهش دو گروه آزمایش و شاهد از نظر مشخصات دموگرافیکی همگن بودند (002/0=p). میانگین سنی شرکت‌کننده‌ها (84/1&plusmn;)52/21 بود. مقایسه میانگین نمرات پس آزمون شادی در گروه‌های مورد مطالعه و تحلیل کوواریانس نمرات آزمون شادی نشان داد بین گروه آزمایش و شاهد تفاوت معناداری وجود دارد (002/0=p). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که آموزش مؤلفه‌های شناخت و عمل به وظایف دینی بر شادی دانشجویان مؤثر بوده است. لذا نقش آموزش مؤلفه‌های شناخت و عمل به وظایف دینی جهت ارتقای شادی دانشجویان باید مدنظر قرار گرفته شود. Introduction: Happiness is one of the most efficient emotions and plays a great role on mental health. In recent years, researchers and psychologists have tried to provide methods to increase the level of happiness in individuals. Spiritual and religious training are examples of these methods. The aim of this research is to study the effect of group training on knowledge and practice of religious duties and its relationship with students&#39; happiness. Method: In this quasi-experimental study, 40 students of Almahdi higher education center in Isfahan were divided randomly into two groups of 20 students (control and experimental). Experimental group received 8 training sessions on knowledge and practice of religious duties, but control group did not receive any training. Before and 8 weeks after the end of training, both groups completed the oxford happiness questionnaire (with Cronbach&#39;s alpha reliability: %90). Data was analyzes using SPSS v.18 software. Results: In this study, experimental and control groups were homogeneous in demographic features. The average age of participants was 21.52(&plusmn;1.84). Comparison between average scores after happiness test in studied groups and analyzing covariance scores of happiness test shows that there was significant difference between control and experimental groups (p<0.002). Conclusion: Results of this study revealed that training on knowledge and practice of religious duties are effective on the level of students&#39; happiness and should be considered further. مؤلفه‌های شناخت و عمل به وظایف دینی, شادی, دانشجویان Knowledge, practice, religious duties, student, happiness 68 77 http://jne.ir/browse.php?a_code=A-10-195-3&slc_lang=fa&sid=1 F Yaghoubian فاطمه یعقوبیان 100319475328460012143 100319475328460012143 No University of Isfahan دانشگاه اصفهان MB Kajbaf محمدباقر کجباف m.b.kaj@edu.ui.ac.ir 100319475328460012144 100319475328460012144 Yes University of Isfahan دانشگاه اصفهان A Ghamarani امیر قمرانی 100319475328460012145 100319475328460012145 No University of Isfahan دانشگاه اصفهان