fa تأثیر مداخله آموزشی بر نگرش و رفتار مراقبتی مراقبین خانوادگی کودکان کم‌توان ذهنی تخصصي Special پژوهشی-کمی Quantitative-Research مقدمه: داشتن کودک کم‌توان ذهنی مشکلات جسمی، روحی، روانی و اجتماعی زیادی را بر واحد خانواده تحمیل کرده و آنان را دچار آسیب‌پذیری می‌نماید. انجام مداخلات مناسب برای بهبود نگرش و رفتار مراقبتی مطلوب می‌تواند تا حد زیادی حامی این خانواده‌ها بوده و کیفیت زندگی بهتری را به آنان هدیه نماید. مطالعه حاضر به منظور تعیین اثر مداخله آموزشی بر نگرش و رفتار مراقبتی مراقبین خانوادگی کودکان کم‌توان ذهنی انجام گردیده است. روش: این مطالعه از نوع مداخله‌ای تصادفی کنترل‌دار می‌باشد که در سال 1392 در مرکز توانبخشی نرگس میانه انجام گرفت. در این تحقیق 64 مراقب دارای کودک کم‌توان ذهنی 18-6 ساله به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. برای گروه مداخله 6 جلسه کلاس آموزشی برگزار گردید ولی برای گروه شاهد هیچ مداخله‌ای انجام نشد. در هر دو گروه در ابتدا و انتهای مطالعه، داده‌ها براساس پرسشنامه‌های محقق‌ساخته نگرش و رفتار جمع‌آوری گردید. داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS v.21 و با استفاده از آزمون‌های آماری تی‌زوج، تی‌مستقل و کای‌اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: بین میانگین نمره نگرش و رفتار مراقبین در هر دو گروه، قبل از مداخله اختلاف آماری معناداری به دست نیامد. نتایج نشان داد 5/1 ماه بعد از اجرای مداخله، افزایش میزان نمره نگرش و رفتار مراقبین در گروه مداخله قبل (63/5&plusmn;64/48، 51/6&plusmn;29/62) و بعد از مداخله (77/2&plusmn;46/58، 76/3&plusmn;57/72) معنادار بود (05/0p<). نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد مداخله آموزشی در بهبود نگرش و رفتار مراقبتی مراقبین خانوادگی کودکان کم‌توان ذهنی مؤثر بوده است. پیشنهاد می‌شود پژوهش‌هایی در زمینه اثربخشی این نوع مداخله آموزشی برای سایر بیماری‌های مزمن نیز انجام گردد. Introduction: Having an intellectually disabled child imposes many physical, mental, and social predicaments on the family. Appropriate interventions to improve attitude and create constructive caring behaviors can greatly support those families and provide them a healthier quality of life. This study conducted to determine the effect of the educational intervention on the attitudes and behaviors of family caregivers caring for children with intellectual disability. Method: This study is a randomized, controlled, intervention study conducted in Narges rehabilitation center, Miyaneh in 2013. A total of 64 caregivers of children with intellectual disabilities aged 6-18 years were randomly divided into two groups. Intervention group received training classes (6 sessions) but control group did not receive any intervention. Data were collected based on the researcher made, behavior and attitude questionnaires at beginning and the end of the study. Data were analyzed using SPSS version 21, paired t-test, t-test, and chi-square. Results: Mean score of attitude and behavior in both groups was not statistically significant before the intervention. However, 90 days after the intervention, attitude and caring behavior of caregivers in the intervention group increased significantly (P<0.05). Conclusion: Educational intervention improved attitudes and behaviors of family caregivers significantly. Therefore, authors recommend further studies to evaluate the effectiveness of this model on other chronic conditions. نگرش, کودک کم‌توان ذهنی, رفتار مراقبتی مراقبین Attitude, children with intellectual disability, caregivers, caring behavior 1 10 http://jne.ir/browse.php?a_code=A-10-448-2&slc_lang=fa&sid=1 Sh Barzajhe Atri شیرین برزنجه عطری 100319475328460011975 100319475328460011975 No Tabriz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تبریز H Abdollahi حسین عبداللهی hosseinabdollahims@gmail.com 100319475328460011976 100319475328460011976 Yes Tabriz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تبریز M Arshadi Bostanabad محمد ارشدی بستان‌آباد 100319475328460011977 100319475328460011977 No Tabriz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تبریز M Asghari Jafarabadi محمد اصغری جعفرآبادی 100319475328460011978 100319475328460011978 No Tabriz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تبریز