تجربه دانشجویان مامایی از آموزش به روش ایفای نقش در کارآموزی: پژوهش کیفی
|
مهناز خطیبان ، گیتا سنگستانی ، خدایار عشوندی  |
دانشگاه علوم پزشکی همدان ، sangestani@umsha.ac.ir |
|
چکیده: (17290 مشاهده) |
مقدمه: تجربیات دانشجویان در محیطهای بالینی، خصوصاً در استراتژیهای نوین آموزش، بسیار اهمیت دارد. لذا، هدف از این پژوهش، تبیین تجربه یادگیری دانشجویان مامایی از استفاده استراتژی آموزشی ایفای نقش جهت یادگیری «مهارت مشاوره و آموزش گروهی مراجعین» بود. روش: پژوهش کیفی حاضر به روش تحلیل محتوا انجام گردید. با نمونهگیری مبتنی بر هدف تمامی 16 دانشجوی کارشناسی مامایی تحت آموزش به روش ایفای نقش، گروه نمونه را تشکیل دادند. دادهها با استفاده 16 مصاحبه نیمه ساختار یافته انفرادی و چهار مصاحبه گروه متمرکز، مشاهده و یادداشتبرداری در فیلد گردآوری شد. میانگین مدت مصاحبههای فردی و گروه متمرکز به ترتیب 3/25(7/8±) و 7/48(2/12±) دقیقه بود. همزمان با گردآوری دادهها از تحلیل محتوا با رویکرد قراردادی استفاده شد. یافتهها: دانشجویان دارای میانگین سنی 3/21(81/0±) سال، همگی در ترم پنجم، مجرد و بدون تجربه کار دانشجویی بودند. تجزیه و تحلیل کیفی متنها منجر به استخراج سه درونمایه «ایفای نقش نمایشی»، «ایفای نقش واقعی» و «گذار از دانشجویی به فرد حرفهای» گردید. درونمایه «ایفای نقش نمایشی» دارای طبقات «پذیرش نقش»، «فرصت به کارگیری دانش نظری» و «اهمیت نقش»؛ درونمایه «ایفای نقش واقعی» دارای طبقات «اضطراب اولیه»، «تسلط» و «رضایتمندی»؛ درونمایه «گذار از دانشجویی به فرد حرفهای» دارای طبقات «انجام وظایف حرفهای» و «آینده حرفهای» بود. نتیجهگیری: بهکارگیری روش آموزشی ایفای نقش و متعاقب آن کاربرد در بالین میتواند تجربه «ایفای نقش نمایشی»، «ایفای نقش واقعی» و «گذار از دانشجویی به فرد حرفهای» را در دانشجویان مامایی هنگام کارآموزی ایجاد نماید. |
|
واژههای کلیدی: کارآموزی، ایفای نقش، دانشجویان مامایی، تجربه، پژوهش کیفی |
|
متن کامل [PDF 694 kb]
(2438 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشی-کمی |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1393/4/3 | پذیرش: 1393/4/3 | انتشار: 1393/4/3
|
|
|
|
|
ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|