|
الگوی پیشنهادی نظام‌مند توسعه حرفه‌ای مستمر پرستاران در ایران بر پایه درس‌آموخته‌های ایالات متحده، انگلستان و استرالیا: یک مطالعه تطبیقی
|
عاطفه علیزاده ریسنی   ، مهدیه بهرامی ، سیده زهرا حسینی گل افشانی* |
| پرستاری مراقبت‌های ویژه، قزوین، ایران. ، z.hoseinigolafshani@qums.ac.ir |
|
|
چکیده: (11 مشاهده) |
مقدمه: با وجود الزامات قانونی جهت توسعه حرفه‌ای مستمر (CPD) پرستاران، نظام بازآموزی فعلی در ایران با چالش ناکارآمدی بالینی مواجه است. مطالعه حاضر با هدف پیشنهاد الگوی بومی توسعه حرفه‌ای مستمر اجباری برای پرستاران در ایران بر پایه درس‌آموخته‌های نظام‌های آموزشی ایالات متحده، انگلستان و استرالیا انجام شده است.
روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه تطبیقی است که با استفاده از مدل چهارمرحله‌ای بردی (توصیف، تفسیر، هم‌جواری و مقایسه) در سال 1404 انجام شد. داده‌ها از طریق جست‌وجوی نظام‌مند اسناد قانونی، گزارش‌های رسمی و مقالات علمی (۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴) در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science، CINAHL، SID و Magiran گردآوری شد. مقایسه کشورها در چهار حوزه کلی ساختاری، قانونی، اعتباربخشی و نظارتی و بر اساس هشت شاخص عملیاتی انجام شد. پس از استخراج درس‌آموخته‌های تطبیقی و تدوین پیش نویس اولیه الگو، روایی محتوایی و امکان سنجی مقدماتی الگوی پیشنهادی از طریق تشکیل یک پنل خبرگان تخصصی متشکل از صاحب نظران آموزش پرستاری، مدیریت خدمات پرستاری و سیاست گذاران آموزش مداوم مورد ارزیابی و تایید نهایی قرار گرفت.
یافته‌ها: درس‌آموخته‌های تطبیقی نشان داد که نظام بازآموزی ایالات متحده نامتمرکز و ایالتی است؛ به‌گونه‌ای که الزام آموزش مداوم جهت تمدید مجوز در ۳۸ ایالت اجباری و در ۱۲ ایالت داوطلبانه است. در مقابل، انگلستان و استرالیا بر یادگیری تأملی، مشارکتی و شایستگی‌محور تأکید دارند، حال آن‌که نظام ایران علیرغم برخورداری از زیرساخت‌های الکترونیکی قوی، عمدتاً امتیازمحور بوده و با ضعف در نیازسنجی بالینی و فقدان ارزیابی‌های عملکردی مواجه است. الگوی بومی پیشنهادی بر پایه این درس‌آموخته‌ها در سه رکن محوری: ۱) بازطراحی سیستم امتیازدهی (تقسیم به امتیازات پایه، تخصصی و تأملی)، ۲) تنوع‌بخشی به شیوه‌های یادگیری (شبیه‌سازی و بین‌حرفه‌ای) و ۳) سازوکار نظارتی هوشمند (حسابرسی تصادفی سالانه ۵ % از پورتفولیوهای تأملی پرستاران با مشارکت نهادهای حرفه ای) طراحی شد.
نتیجه‌گیری: این مطالعه یک چارچوب مفهومی اولیه و مبتنی بر شواهد را برای گذار نظام آموزش مداوم پرستاری ایران به سوی رویکردی شایستگی‌محور و تآملی ارائه می‌دهد. اگرچه روایی ساختاری و امکان‌پذیری ارکان الگوی پیشنهادی در پنل خبرگان مورد تایید قرار گرفت، اما پیاده‌سازی و نهادینه‌سازی کشوری آن نیازمند اعتبارسنجی تکمیلی در سطح ملی (پیمایش دلفی گسترده) و اجرای کارآزمایی‌های پایلوت در مناطق مختلف آمایشی کشورخواهد بود.
|
|
| واژه‌های کلیدی: توسعه حرفه‌ای مستمر، آموزش مداوم پرستاری، مطالعه تطبیقی، درس‌آموخته‌ها، ایران. |
|
|
متن کامل [PDF 1504 kb]
(1 دریافت)
|
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1405/5/12 | پذیرش: 1405/7/27 | انتشار: 1405/8/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
