|
تبیین مدل اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس سبکهای فرزندپروری با نقش میانجیگری احساس تنهایی در دانشآموزان نوجوان
|
ثنا اکبران   ، مینا جوزی |
| دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران ، mina.jouzi@iau.ac.ir |
|
|
چکیده: (245 مشاهده) |
مقدمه: اعتیاد به بازیهای رایانهای بهعنوان یکی از چالشهای فزاینده در سلامت روان و سازگاری اجتماعی نوجوانان، نیازمند تبیین مبتنی بر مدلهای نظری منسجم است. هدف از پژوهش حاضر، تبیین مدل اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس سبکهای فرزندپروری با نقش میانجیگری احساس تنهایی در دانشآموزان ۱۲ تا 18 سال بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود که با روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان مقاطع متوسطه اول و دوم شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۲۱۵ نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و پس از حذف دادههای پرت، 200 پرسشنامه معتبر مورد تحلیل قرار گرفت. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سبکهای فرزندپروری رابینسون و همکاران (۲۰0۱)، مقیاس اعتیاد به بازیهای رایانهای Whang&Chang (2002) و مقیاس احساس تنهایی Asher (1984) بود. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS-22 و AMOS-22 و روش بوتاسترپ با ۵0۰۰ تکرار تحلیل شدند.
یافتههــا:: شاخصهای برازش مدل مطلوب بودند (67/2χ²/df=، 934/0CFI=، 983/0GFI= ،30/0= RMSEA و
06/0= SRMR) نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مسیرهای مستقیم سبکهای فرزندپروری بر اعتیاد به بازی غیرمعنادار بودند. با این حال، احساس تنهایی نقش میانجیگری کامل را ایفا کرد؛ به طوری که سبک مقتدرانه با کاهش احساس تنهایی (45/0β=)، و سبکهای مستبدانه (28/0β=) و سهلگیرانه (19/0β=) با افزایش آن، بهطور غیرمستقیم و معناداری بر اعتیاد به بازی تأثیر گذاشتند. اثرات غیرمستقیم از طریق احساس تنهایی برای سبک مقتدرانه (184/0-β=)، مستبدانه (115/0β=) و سهلگیرانه (078/0β=) معنادار بودند.
|
|
| واژههای کلیدی: اعتیاد به بازیهای رایانهای، سبکهای فرزندپروری، احساس تنهایی، نوجوان، مدلیابی معادلات ساختاری، پرستاری سلامت نوجوان |
|
|
متن کامل [PDF 653 kb]
(69 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشی-کمی |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1405/3/9 | پذیرش: 1405/5/19 | انتشار: 1404/11/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
